براساس ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم ایران، هزینههای قابل قبول مالیاتی، هزینههایی هستند که در حدود متعارف، متکی به مدارک و منحصراً مربوط به تحصیل درآمد مؤسسه باشند.
این هزینهها باید مدرک مثبته شامل فاکتور رسمی، قرارداد و رسید بانکی داشته باشند و هزینههای شخصی، غیرمرتبط یا غیرمتعارف قابل قبول نیستند. از طرفی هزینههایی که طبق قانون صراحتاً رد شدهاند (ماده ۱۴۷ و سایر مواد) قابل قبول نیستند. مهمترین موارد قابل قبول به شرح زیر است:
قیمت خرید کالای فروختهشده یا مواد مصرفی
- مواد اولیه
- کالاهای بازرگانی
- ملزومات مصرفی تولید
هزینههای حقوق و دستمزد
- حقوق پایه
- اضافهکار
- پاداش
- حقالسعی
- عیدی و سنوات
- مزایای نقدی و غیرنقدی (در چارچوب مقررات)
حق بیمه
- سهم کارفرما
- سهم بیمههای اجتماعی، درمانی و تکمیلی کارکنان
اجاره محل فعالیت
- اجاره دفتر، کارگاه، کارخانه، انبار
- اجاره ماشینآلات و تجهیزات
هزینه استهلاک داراییها
- طبق جدول استهلاکات سازمان امور مالیاتی
- شامل ساختمان، ماشینآلات، وسایل نقلیه، تجهیزات اداری
هزینه تعمیر و نگهداری
- تعمیرات جاری ساختمان، ماشینآلات، وسایل نقلیه
- مشروط بر عدم افزایش ارزش دارایی
هزینههای اداری و عمومی
- آب، برق، گاز، تلفن، اینترنت
- لوازمالتحریر و ملزومات اداری
- هزینه پست و حملونقل
هزینههای حملونقل و ایابوذهاب
- حمل مواد اولیه و کالا
- ایابوذهاب کارکنان مرتبط با فعالیت
هزینههای مالی و بانکی
- کارمزد بانکی
- سود تسهیلات بانکی (در چارچوب مقررات)
هزینههای تبلیغات و بازاریابی
- تبلیغات مجاز
- چاپ بروشور، آگهی، نمایشگاهها
هزینههای خدمات تخصصی
- حسابرسی
- مشاوره حقوقی، مالی و فنی
- خدمات انفورماتیک
هزینههای آموزش
- آموزش کارکنان مرتبط با فعالیت مؤسسه
هزینههای بیمه اموال و مسئولیت
- بیمه آتشسوزی
- بیمه مسئولیت مدنی
- بیمه سرقت و حوادث
زیانهای متعارف
- ضایعات تولید
- زیان ناشی از حوادث (با مدارک معتبر)
مالیاتها و عوارض قابل قبول
- عوارض شهرداری
- حقوق گمرکی
- مالیاتهایی که طبق قانون قابل قبول هستند (بهجز مالیات بر درآمد)