تفاوت رسیدگی مالیاتی پیمانکاران عمرانی و غیرعمرانی یکی از موضوعات مهم و پرتکرار در پروندههای مالیاتی است، چون مبنای تشخیص درآمد، هزینه و مالیات در این دو متفاوت است.
۱. تفاوت ماهوی پیمان عمرانی و غیرعمرانی
پیمان عمرانی؛
- قراردادهایی که موضوع آن احداث، توسعه یا تکمیل طرحهای عمرانی دولت است
- معمولاً کارفرما: دستگاههای اجرایی دولتی یا عمومی
- اغلب دارای فهرستبها، صورتوضعیت و تعدیل هستند
پیمان غیرعمرانی؛
- شامل خدمات، تأمین نیرو، نگهداری، حملونقل، نصب، تعمیرات، IT، مشاوره و…
- کارفرما میتواند دولتی یا خصوصی باشد
- معمولاً فاقد ساختار فهرستبهای عمرانی است
۲. تفاوت در نحوه رسیدگی مالیاتی
پیمانکار عمرانی؛
- رسیدگی مالیاتی اغلب بر مبنای ضرایب سود فعالیت انجام میشود
- سازمان امور مالیاتی معمولاً؛ کل دریافتی یا کارکرد را مبنا قرار میدهد؛ سود را با ضریب مشخص عمرانی محاسبه میکند و رسیدگی سادهتر بوده و کمتر وارد جزئیات هزینهها میشود، در نتیجه تمرکز بر درآمد ناخالص ضرب در ضریب سود میباشد.
پیمانکار غیرعمرانی؛
- رسیدگی اغلب بر مبنای دفاتر و اسناد و مدارک انجام میشود
- مأمور مالیاتی، دفاتر قانونی، فاکتورها، قراردادها، حقوق و دستمزد، بیمه و سایر هزینهها را بررسی میکند. در نتیجه، تمرکز بر سود واقعی (درآمد – هزینههای قابل قبول) میباشد.
۳. تفاوت در مالیات تکلیفی پیمانکاری
در هر دو نوع قرارداد، مالیات تکلیفی پیمانکاری وجود دارد، اما در پیمان عمرانی، معمولاً شفافتر و منظمتر کسر میشود و اغلب با صورتوضعیتها همراستاست. اما در پیمان غیرعمرانی، اختلاف در تشخیص شمول یا نرخ مالیات تکلیفی بیشتر است و گاهی کارفرما از کسر مالیات خودداری میکند و منجر به اختلاف میشود.
۴. کاربرد این تفاوت در دفاع مالیاتی
در لایحه و دفاع میتوان گفت، اگر پیمان عمرانی است؛
«با توجه به ماهیت عمرانی قرارداد، رسیدگی باید براساس ضرایب فعالیت عمرانی انجام شود و ورود به جزئیات هزینهها وجاهت قانونی ندارد.»
اگر پیمان غیرعمرانی است؛
«با ارائه دفاتر و اسناد قانونی، تشخیص علیالرأس یا اعمال ضریب فاقد مبنای قانونی است.»
