هرگاه به دلیل نقص در رسیدگی یا لزوم بررسی اسناد و مدارک نزد اشخاص ثالث یا کثرت اسناد و مدارک ارائه شده، هیأت حل اختلاف مالیاتی قرار کارشناسی صادر نماید، مجری یا مجریان قرار مکلفند حداکثر ظرف مدت یک ماه نسبت به رسیدگی به پرونده مزبور و اجرای کامل موارد مورد درخواست هیأت اقدام لازم معمول و مراتب را جهت اتخاذ تصمیم نهایی گزارش نمایند.
چنانچه اجرای قرار مذکور ظرف مهلت تعیین شده امکان پذیر نباشد موضوع توسط مجری قرار به دبیرخانه هیأتها منعکس و این مدت حداکثر تا دو ماه توسط هیأت قابل تمدید میباشد.
انواع قرار نیز عبارتند از؛ قرار کارشناسی، قرار رسیدگی، قرار رفع نقص، قرار تأمین و قرار تجدید وقت.
این بند در واقع چارچوب زمانی و تکالیف اجرایی را در مورد مواردی که رسیدگی به پرونده مالیاتی نیازمند اقدامات کارشناسی یا تکمیل اطلاعات است، مشخص میکند. هدف آن جلوگیری از اطاله دادرسی است، بهگونهای که اجرای تصمیم کارشناسی در مدت مشخص انجام شده و پرونده به موقع برای اتخاذ رأی نهایی در هیأت آماده شود. همچنین امکان تمدید مهلت در مواردی که واقعاً اجرای قرار در زمان اولیه ممکن نیست، در نظر گرفته شده تا از تصمیمات ناقص جلوگیری شود.
این بند معمولاً در پروندههایی کاربرد دارد که:
- پرونده فاقد اطلاعات کافی است.
- نیاز به تحقیق میدانی یا اخذ اسناد از اشخاص ثالث دارد.
- موضوع پرونده پیچیدگیهای کارشناسی دارد.
